با عنوان : شناسایی عوامل باکتریایی بلایت گردو و تعیین تنوع آن در استان لرستان

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد دامغان

پايان نامه کارشناسي ارشد(M.Sc) مهندسي کشاورزي رشته بيماري شناسي گياهي

عنوان:

شناسایی عوامل باکتریایی بلایت گردو و تعیین تنوع آن در استان لرستان  

استاد راهنما:

دکتر علی علیزاده علی آبادی

استادان مشاور:

مهندس ابوالقاسم قاسمی

دکتر علی اسکندری

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکيده

بلايت باكتريايي( Xanthomonas arboricola pv. Juglandis) يكي از بيماري­هاي مهم گردو می باشد كه هرساله باعث کاهش توليد گردو در غرب، مركز و شمال ايران مي­گردد. این بیماری اولين­بار در سال 1327 توسط اسفندياري از قزوين و مازندران گزارش گردید سپس، به­گونه وسيع از استان­هاي شمالي، مركزي و غربي كشور گزارش گردید. عامل بيماري برگ‌ها، گل‌ها، جوانه‌ها و ميوه‌هاي گردو را آلوده مي كند. به­مقصود شناسايي عامل بيماري بلايت باکتريايي گردو در استان­هاي مختلف در طي فصل بهار و تابستان سال1390 از برگ­هاي آلوده درختان گردوي از استان­های لرستان، کردستان و البرز نمونه برداري به اقدام آمد و طبق روش­هاي مرسوم در باکتري شناسي، باکتري عامل بيماري جدا، خالص­سازي و شناسایی گردید. اثبات بیماریزایی روي نهال سه ساله و میوه گردو به اثبات رسید. پس جداسازي در سطح محیط کشت دو نوع کلنی زردرنگ و کرم رنگ نظاره گردید که کلنی های کرم رنگ از فراوانی بیشتری برخوردار بودند. کلنی های زردرنگ بر اساس نتایج آزمون­های بیوشیمیایی به­عنوانX. arboricola pv. juglandis شناسايي شدند. بر اساس نتايج حاصل از تجزيه و تحليل خوشه­اي الگوی حاصل از روش rep-PCR جدايه­هاي مورد بررسي از نظر تنوع ژنتيکي در سه گروه با 56% تشابه قرار گرفتند. جدايه­هاي زانتوموناس براساس تعيين توالي ژن RNA پلي مراز زير واحد بتا و ترسيم دندروگرام به روش نيبرجوينينگ در یک گروه مجزا قرار گرفتند بر اين اساس جدايه 10 ، 11 و 12 که از استان لرستان و کردستان جداسازي شده بودند، کاملا متمایز از ساير زانتوموناس­ها در يک گروه مستقل قرار گرفتند. جدایه­های کرم رنگ بر اساس نتایج آزمون­های بیوشیمیایی، اثبات بیماریزایی به عنوان Pseudomonas syringae pv. syringae , Pseudomonas viridiflava و Pseudomonas spشناسایی شدند. جدايه­ها در واکنش rep- PCR در گروه­هاي مختلف و متنوعی قرار گرفتند. این جدایه­ها بر اساس مقایسه­ی توالي ژن RNA پلي مراز زير واحد بتا و ترسيم دندروگرام به روش نيبرجوينينگ در سه گروه مجزا قرار گرفتند. گروه اول شامل جدايه­هاي 9، 10، 18و 41 به­عنوان نماينده 24 جدايه با 99% به Pseudomonas syringae pv. syringae شباهت داشت، و گروه دوم شامل جدايه­ی 48 با 99% به Pseudomonas viridiflava شبیه بود و گروه سوم شامل جدايه­هاي 31 و 11 به .Pseudomonas sp تعلق داشتند که جدايه 11 با گونهP. cedrina به ميزان 99% شباهت داشت. اين اولين گزارش از بيماري­زايي Pseudomonas syringae pv. syringae در گردو مي باشد.

  • مقدمه

گردو درختی از خانواده Juglandaceae وجنس Juglans می باشد (بختیاری، 1382). این جنس دارای 21 گونه می باشد كه همگی خزان كننده و دارای میوه خوراكی بوده و بعضی از این گونه ها از نظر چوب نیز با ارزش می باشند. گردو درختی می باشد زیبا و سایه افكن كه به عنوان درخت زینتی به كار می رود. این درخت در مناطق معتدل دنیا رشد و پرورش می یابد. گردو از محصولات مهم خشكباری دنیا به شمار می آید و در بعضی كشورهای صنعتی به عنوان یك درخت روغنی بسیار مهم به شمار می رود. گردوهاي موجود به دليل تكثير با بذر داراي تنوع ژنتيكي بسيار غني بوده و صفات با ارزشي در ژنوتيپ ها هست كه پس از شناسايي مي تواند مورد بهره گیری قرار گيرد. (وحدتی، 1382).

1-2- اهمیت اقتصادی گردو در ایران و جهان

گردو یکی از درختان بسیار مهم و ارزنده گروه پهن برگان می باشد که در بسیاری از نقاط جهان در نیمکره شمالی از اروپای جنوبی، مرکزی و شرقی تا قفقاز وشمال و مرکز ایران تا دامنه های هیمالایا و کشور چین وژاپن و همچنین گونه هایی از آن در قاره آمریکای شمال و آمریکای جنوبی به گونه طبیعی می روید و کاشته می گردد که اکثر مهم هستند. (طباطبایی و همکاران، 1377) تنها جنگل طبیعی باقی مانده از این محصول در دنیا هم اکنون در قرقیزستان و در شرایط بسیار خوب موجود می باشد. در ایران کاشت گردو از دره گز و مغان در شمال کشور تا اقلید فارس در جنوب و از ارتفاعات جنوب غربی ارومیه تا کوه تفتان در جنوب شرقی بین طولهای جغرافیایی 45 تا 65 درجه بخوبی می­رویند اما بهترین بازدهی مربوط به باغهایی می باشد که در ارتفاعات دامنه های البرز، خراسان، آذربایجان و دامنه های زاگرس (به ویژه تفرش، گلپایگان و تویسرکان) قرار دارند.

همچنین اطراف کوه­های لاله زار و جبال بارز منطقه ای می باشد که از مراکز عمده گردو کاری کشور به حساب می آید . اكثر قریب به اتفاق این‌ درختان حاصل كشت بذر بوده و به همین دلیل دارای تفرق و تنوع صفات زیادی هستند (بختیاری و همکاران، 1382).

1-3- منشاء و انتشار گردو

كشور ایران سرزمینی می باشد حاصلخیز با اكوسیستمی متنوع و وسیع كه قسمتی از رویشگاه‌های وسیع گردو را در دنیا شامل می گردد كه این تنوع اقلیم و اكوسیستم را در سایر نقاط جهان كمتر می‌توان پیدا نمود. منشأ طبیعی گردوی ایرانی، مناطق كوهستانی آسیای مركزی می باشد. گرچه بسیاری از دانشمندان فلات ایران را منشأ اصلی J.regia دانسته اما تحقیقات مولكولی و ایزوآنزیمی ثابت نموده كه مركز تنوع گونه مذكور، دامنه‌های شمالی رشته كوه تین شان (Tien shan) واقع در استان زین جیانگ در شمال غربی چین می‌باشد (بختیاری و همکاران، 1382).

تاریخچه پرورش گردو به زمان­های بسیار دور و نامعلوم برمی­گردد. برا ساس گزارش او روک (O, Rourke) و بعد از عصر یخبندان از آسیای صغیر به نواحی گوناگون دنیا انتشار یافته می باشد. اما اسبلت بر اساس تصاویر فسیلی عقیده دارد که گردو قبل از پیدایش بشر وجود داشته می باشد. گفته می­گردد که گردو در باغ شاه سلیمان پرورش داده می گردید. در ایران قدیم گردو در معامله های پایاپای بکار برده می گردید که از این طریق به کشورهای مصر، بیزانس، ایتالیا و حتی کشورهای اروپایی ودنیای جدید انتشار یافته می باشد.

از آنجا كه گردو در گذشته‌های بسیار دور از فلات ایران به یونان و روم و بعداً به انگلستان برده گردید و در سال 1769 میلادی توسط انگلیسی‌ها به امریكا رفته، بعضی از باغداران به اشتباه این گونه را گردوی انگلیسی (English Walnut) می‌نامند. بعضی از ارقام گردو مربوط به J. regia از مناطق كوهستانی واقع در كارپاتین لهستان منشأ گرفته‌اند كه به (گردوی كارپاتی) معروفند. عده‌ای از محققین عقیده دارند كه این واریته­ها می‌توانند دمای منفی 35 درجه سانتیگراد را تحمل كرده و زنده بمانند و به عنوان نژادهای مقاوم گردو نسبت به سرما شناخته شده‌اند (بختیاری و همکاران، 1382).

پایه های وحشی گردوی ایرانی (Juglans regia L. ) در منطقه کوههای کارپاتیان در شرق اروپا، سرتاسر ترکیه، عراق، ایران، روسیه جنوبی و افغانستان تا شمال­غربی هیمالیا پیدا نمود شده می باشد. پس می­توان گفت منشاء گردو، ایران و مناطق اطراف آن می باشد که سپاه اسکندر در بازگشت خود، آن را به اروپا برده می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

در حدود هیجده گونه از جنس گردو، بومی مناطق شمال و جنوب آمریکا، مرکز چین، منچوری و ژاپن می باشد. رومی ها به علت علاقه زیاد به گردو، آن را پادشاه تمامی خدایان، بلوط ژوپیتر یا به لاتین، جویز- گلانسJovis – glans می­نامیدند که همین ژوگلانس امروزی می باشد و بعداً گردو نام گرفت، حتی اکنون بیشتر باغهای قدیمی امریکایی گردو را به همان نام ایرانی یعنی گردوی پارسی می­شناسند. گردو از ایتالیا به اسپانیا، فرانسه، پرتقال، آلمان و جنوب روسیه و از آنجا به چین و تبت برده شده می باشد.

ریشهء کلمه گردو از گال نات (Gaul nut) گرفته شده می باشد. در زمانهای گذشته نام کشور فرانسه گال بود و گردو نیز گال نات نامیده می گردید که بعد این کلمه در انگلیسی به والنات (گردو) تغییر نمود. طبق نظر دیگری، نام گردو از کلمه قدیمی گردوی والش گرفته شده می باشد. در ضمن گردو به نامهای دیگری نیز مثل گردوی ایرانی، گردوی انگلیسی یا گردوی کارپاتی نامیده می گردد اما به نظر می­رسد که مناسب­ترین اسم گردوی ایرانی می باشد، زیرا منشاء آن ایران می باشد (راموز و همکاران، 1984).

گردوی انگلیسی یک نام گمراه کننده می باشد زیرا گردو هیچ ارتباط ای با انگلستان ندارد. احتمال می رود که این نام به علت انتقال این میوه از کشورهای مدیترانه ای توسط کشتی های انگلیسی به گردو داده شده می باشد بعلاوه تشخیص گردو از گردوی سیاه امریکایی آسان می باشد. وجه تسمیه گردو به نام گردوی انگلیسی به این علت می باشد که زمانی برای اولین بارانگلیسی ها که در ایران برای جستجو و خرید چوب گردو فعالیت داشته اند آن را با خود به انگلستان برده و نام گردوی انگلیسی را روی آن گذاشته اند.

حساس بودن گردو نسبت به سرما مانع گسترش آن از آمریکای شمالی و فرانسه به مناطق شمالی­تر می­گردید اما با وارد کردن رقم گردوی مقاوم به سرما که از کوه­های کارپات لهستان آورده شده بود این مشکل حل گردید و گردوی کارپات موجودیت پیدا نمود. طبق گزارش اوروک (1969) احتمال دارد گردوی کارپات از نژاد مقاوم به سرمای گردوی ایرانی باشد که محصول بیشتری داشته و در زمستان سرمای 35- درجه سانتیگراد را تحمل می کند. بعلاوه این رقم شامل تمامی گردوهای مقاوم به سرمایی می باشد که در روسیه، چکسلواکی و آلمان پرورش داده می­گردد. (جلیلی مرندی و همکاران، 1380)

گونه­های مختلف گردو که در رویشگا ههای وسیعی در دنیا و ایران به گونه طبیعی روئیده و کاشته می­شوند، جزء درختان چند منظوره و از نظر اقتصادی بسیار پراهمیت محسوب می­شوند (طباطبایی و همکاران، 1377). تئو فراستوس(370 قبل از میلاد مسیح ) در نوشته­های خود به گردو تصریح نموده می باشد. پلینی(23 سال بعد از میلاد مسیح) از 9 رقم گردو نام برده وعقیده داشته می باشد: چنانچه ارقام گردو را از راه بذر ازدیاد کنند از یکدیگر متفاوت خواهند بود (یعنی به امکان دورگ شدن و ناخالص شدن گردو آگاهی داشته می باشد). قدیمی ترین درخت گردوی ایرانی در ایالت پنسیلوانیای امریکا در مزرعه شخصی به نام جکوب بادر قرار دارد که عمر آن را بالغ بر 230 سال تخمین زده اند و محیط تنه آن در ارتفاع 30/1 متری، 3/5 متر اندازه گیری شده می باشد. سایه انداز این درخت متجاوز از 30 مترمربع می باشد و تصور می­رود که به وسیله مهاجرین آلمانی کاشته شده باشد. در زمان شارل مانی کشت گردو به دستور او در تمام اروپا متداول گشت.

در ایران کهنسال­ترین درخت گردو احتمالاً در اورگان شهرکرد هست. طبق کتیبه ای که در مجاورت این درخت از زیر زمین به­دست آمده تاریخ کاشت گردوهای ذکر گردیده مربوط به زمان یزدگرد و در حدود 1200 سال پیش می­باشد. گذشته از این درختان کهنسال گردو را درتیجان خوانسار، کیجان اصفهان، رودبار الموت قزوین و در کش طالقان نیز میتوان پیدا نمود که سن آنها از 300 تا 700 سال متغیر می­باشد(طباطبایی و همکاران، 1377).

1-4- مناطق رشد و میزان تولید

گردو تقریباً بطور وسیع در کشورهای مناطق معتدله ای که تابستان­های خیلی خنک نداشته باشند پرورش داده می گردد. کشورهای عمده صادر کننده گردو به­ترتیب اهمیت شامل امریکا، چین، فرانسه، ایتالیا وترکیه می­باشد. میزان تولید گردو در سال­های مختلف متغیر می باشد. میزان تولید گردو در کشورهای اروپایی بیشتر از سایر کشورهاست. اگر استانداردهای بین المللی تولید وبازاریابی تامین گردد، گردو از پتانسیل عظیم صادراتی برخوردار می باشد. بایستی ارقام پوست نازک گردو که بوسیله روش غیر­جنسی ازدیاد می شوند به­جای پایه های بذری که دیر­رس و فاقد میوه­های یکنواخت هست جایگزین شوند.

گردو در عرض جغرافیایی 39-29 درجه شمالی و طول جغرافیایی 64-45 درجه شرقی، از زمین­های كم ارتفاع 2500 متر، به صورت اهلی یا وحشی در شمال، غرب و مركز كشور ایران پیدا نمود می­گردد. باغ­های گردوی كشور به میزان وسیعی در دامنه های رشته كوه­های البرز، زاگرس، لاله زار و جبال بارز پیدا نمود می شوند. دو گونه J. nigra، J. hindsii بیشتر به عنوان پایه برای گردوی ایرانی (J. regia) بهره گیری می شوند. (وحدتی، 1382).

طبق آمار فائو، سازمان کشاورزی و خواروبار ملل متحد (2007) مهمترین كشورهای تولید كننده گردو در جهان عبارتند از: چین با تولید سالیانه 503000 بالاترین میزان سطح زیر كشت، آمریكا با تولید 290300 تن در مقام دوم و تركیه با تولید 172572 تن در مقام سوم، ایران با میزان تولید 170000 تن مقام چهارم جهان را داراست. Food and Agriculture Organization of the United Nations, FAO) ).

  جدول 1-1- میزان تولید گردو در کشورهای مختلف در سال 2007 طبق گزارش FAO

نام کشور تولید گردو (میلیون تن)
چین 503000
شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
آمریكا

290300 ترکیه

172572 ایران

170000

در جهان 630 هزار هکتار باغ گردو موجود می باشد. ایران باداشتن 169609 هکتار درختان بارور و نهال گردو پس از چین و آمریکا سومین تولید کننده گردوی جهان می باشد.

استان همدان با 17175 هکتار باغ گردو (بارده 12234 هـ نهال و باغ کمتر از ده سال 4941 هـ) از نظر عملکرد مقام اول کشور را دارد. گردو کاری در اکثر استان­های کشور هست. بزرگترین شهرستان تولید کننده گردو در ایران شهرستان اقلید می باشد. یکی از بزرگترین باغ‌های گردوی جهان (با تایید فائو) با مساحت حدود ۷۵۰ هکتار در شهمیرزاد و روستای خطیرکوه از توابع شهرستان مهدیشهر در استان سمنان واقع می باشد.

سطح زیر کشت، میزان تولید و عملکرد گردو در کشور به تفکیک محصول در سال 1387 در جدول زیر آمده می باشد:

تعداد صفحه :141

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com